 |
 |
 |
 |
 |
| Van Turfland tot goudkust | Zondag 14 februari 12.00 uur |
|
| (RTV Utrecht) | ||
|
Documentaire van TV Utrecht waarin voormalig veenarbeiders Krijn Kroon en Jan Bader vertellen hoe het vroeger was in Vinkeveen en omgeving. Het landschap is in een eeuw tijd veranderd van land in water en de bewoners van extreem arm naar behoorlijk rijk. Op de Baambrugse Zuwe, een smalle strook land in het water, wonen oud-veenarbeider Krijn Kroon en zijn vrouw tussen de luxe villa's van de 'nieuwe rijken'. Vinkeveen is een welvarend slaap-dorp geworden met vooral rijke forenzen en BN-ers. Nieuwkomer Ria Rozendaal vertegen-woordigt het huidige Vinkeveen. Verteller en amateurhistoricus Peter van Golen geeft de kijker overzicht, letterlijk vanuit de lucht… Tot na de oorlog was Vinkeveen volledig afhankelijk van de ‘veenindustrie’. Die heeft niet echt voor welvaart gezorgd, terwijl het dorp nu vooral bekend is door zijn rijken. Het gebied dat nu De Ronde Venen heet bestond destijds uit veengrond die werd afgestoken en ge-droogd om er turf van te maken. Eeuwenlang gebruikt als brandstof, met een laatste ople-ving in de Tweede Wereldoorlog toen er in de hongerwinter groot tekort was aan brandstof. Vroeger had je de veenbazen die goed boerden, en veenarbeiders die vaak in grote armoede leefden. Werken in het veen was seizoensarbeid. In de winter was er geen werk. Na de oorlog werd turf vervangen door kolen en aardgas: de laatste turfstekers hielden er mee op. Dat de Vinkeveense Plassen ooit land waren, weet lang niet iedereen; toch leven er nog genoeg mensen die ze zo hebben gekend. Ze hebben het zelf afgegraven tot land water werd. Zo’n gebied kun je droogmalen en er een laag liggende polder van maken, geschikt voor landbouw en veeteelt zoals zo veel andere polders. Maar bij Vinkeveen besloten ze het water zo te laten met bestemming recreatie en toerisme. Zo ontstonden de Vinkeveense Plassen, ‘s zomers overladen met toeristen. Vinkeveen is tevreden met de nieuwe bevolkingssamenstelling. De ´import´ bouwt mooie huizen en doet boodschappen in het dorp. Maar het is heel anders dan vroeger toen iedereen elkaar kende en hielp. Toch is dat vooral het geluid van de ouderen. Veel inwoners vinden dat de integratie uitstekend is gelukt. |
  |
|